ONCE ANOS E UN DÍA

Fai hoxe once anos e un día

Fermosa condena de amor

É agora a miña vida…

Muller que chegas  de lonxe

Ata a beira do barbeito

 Levas  perfume de bico

Para xerminar   silencios

A noite está pechada

E teño medo ó vento

Que muxe como unha gaita

Ancestral os meus latexos

Compañeira  si unha bágoa

Limpara  os tres pes do tempo

Racharían as ausencias,

Volverían  do desterro.

A virxen de tódalas neves

Está no seu altar de escuma

Unha vella caracola

Faille coxegas coa lúa

Desperta sono ferido

A carón doutra terra

Unha vagalume de prata

Voa polas verdes vereas

Muller de longos cabelos

Puro metal de Andalucía

Corazón de fajalauza

E celme a manzanilla

Fai hoxe once anos e un día

Fermosa condena de amor

É agora a miña vida…